ΑΡΘΡΟ ΧΩΡΙΣ ΟΝΟΜΑ...



...Οπως λεμε 'παραμυθι χωρις ονομα'δηλαδη. Πρoειδοποιηση. Το παρακατω αρθρον δεν εγκυται στη διαπαιδαγωγηση κανενος αναγνωστη.Κοινως,ειναι ενα αχρηστο αρθρο που ο κοσμος θα μπορουσε να μην ειχε διαβασει ποτε.Ισως αυτο να εννοουσαν οι Μαγια με την καταστροφη του κοσμου(βρε λες?)



        Επειδη ως γνωστον εμεις οι Θεσσαλονικεις ειμαστε λιγο φραπε λιγο βρωμικο λιμανι και τη μυγοσκοτωστρα μου(μια συγχρονη παραλλαγη του 'λιγο κρασι,λιγο θαλασσα και τ'αγορι μου'),αποφασισα να συγγραψω τουτο το σκουπιδι που θε και το αποκαλω 'αρθρο' πινωντας χυμο(πολυ κρυο για φραπε),μιλωντας στο φατσαμπουκ με μπαμπα και αδερφο(ολη η φαμιλια επροσελθην-και η κυβερνοχωρα μετατραπηκε σε γονεικη κυριαρχια) και εχοντας μια φετουλα του Θεου,επικαλλημενη με δυο ολοκληρες στρωσεις κασερακι..Ηδη,εγραψα τη πρωτη μου παραγραφο. Και ειμαι πολυ υπερηφανη για το ατομον μου..

Οποιος πει οτι δε μοιαζουν
εστω και στο απειροελαχιστο
ε,εχει 10 βαθμους μυωπια!

   Και συνεχιζω ακαθεκτην. Σημερα ειδα για τεταρτη φορα τη ταινια 'Ο Πριγκηπας της Περσιας'. Εχοντας τερματισει 5 φορες τη τριλογια(βλεπε PlayStation2),ειναι πολυ πιο ευκολο να κρινω τουτη την ταινια. Αρχικα την ειδα επειδη ειμαι και λιγο αγοροκοριτσο σε θεματα παιχνιδιων βιντεοκονσολας.Στη συνεχεια ερωτευθηκα τον πρωταγωνιστη-πριγκιπα που εχει καταπληκτικη ομοιοτητα με τον τραγουδιστη Jared Leto(βλεπε 30 seconds to Mars)κι επειτα,κατεληξα στο εξης συμπερασμα:Τα ποπ-κορν ειναι ανοστα. Ουτε ο κινηματογραφος(τη πρωτη φορα προβλης της ταινιας) αλλα ουτε και η μητερα(τις υπολοιπες τρεις,ναι)προσθετουν αρκετο αλατι. Δεν ικανοποιηθηκα απο τη γευση ρε φιλε. Αλλα χαλαρα.Klein Mein.



      Καπως ετσι,τελειωνει αισιως η τριτη παραγραφος.Αχρηστιλα ολε. Προχωραμε στην τεταρτη.Ηδη ξεκινησαμε. Αν συνεχιζεις να διαβαζεις το κειμενο,εισαι ανεργος,με απλετο ελευθερο χρονο να σπαταλησεις και τα μυαλα στα καγκελα.Καλα παμε,ολη η Ελλαδα θα το εχει διαβασει μεχρι τωρα.Τα συγχαρητηρια μου.Ευχαριστεις-παρακαλω και συνεχιζουμε. Οχι οτι εχουμε και κατι να πουμε βεβαια. Δυο ξενοι στο ιδιο αρθρο. Εγω η αρθρογραφα(αθανατη ελληνικη γραμματεια),εσυ ο αναγνωστης. Βρεθηκαμε τυχαια(δε νομιζω)εδω. Αν εισαι γυνη και (χαμο)γελας,ειμαι φοβερη!Δε ξερω το λογο.Ετσι απλα.Αν εισαι ανηρ,εισαι σιγουρα ειτε αγαπουλας-με αγκαλιτσες-φιλακια-χαδακια και τα συναφη-ειτε ομορφαντρας(της)-με χιουμορακι-τα λεω εξω απο τα δοντια και νομιζεις οτι χαμογελω-. Φοβερο. Αν καταλαβες τι εγραψα,δε κερδιζεις.Αν δε καταλαβες,συγχαρητηρια.Ουτε κι εγω! Οπως και να'χει,ειμαστε ολοι και πρωτοι τυπαδες που τους γραφουμε ολους στα παπακια μας(και κανουμε και τις ποστιες μας απο πανω. Στο φατσαμπουκ παντα.)

Να σου και το Κρακεν με τον Τζακ. . !

        Πεμπτη και τελευταια παραγραφος.Ελπιζω.Νομιζω. Ε ρε τι βρισιδι εχω γευστει απο σας τωρα. Δε φταιω. Προειδοποιησα για την χρησιμοτητα(?)του κειμενου. Λοιπον,κριτικαρα ταινια,αναφερθηκα σε ελληνες φιλοσοφους οπως ο κυριος 'Πουλα' και ο κυριος 'Σως για να γλυστραει'. Και τωρα?Μηπως να φυγω? Ερχεται η θεια μου η Δημητρα απο τη Γερμανια σημερα.Αλλη φαση σε λεω η γυναικα! Πολυ προχω(μετα τις αγγλικες συντομογραφιες,χαιρετιστε υπερηφανα τις ελληνικες).Ναι.Ισως θα επρεπε να φυγω. Κουραστηκες ε? Αντε καλα,να μη σε κραταω αλλο. Τελευταια ερωτηση αναγνωστη. Γιατι μας πληροφορεις για τον αριθμο των παραγραφων? Σωστη ερωτηση με ανικανοποιητη απαντηση. Για να γεμιζω τις σειρες. Οπως γεμισα και το χερι μου με ενα ρολόι απο ΛΑ(οχι Λος Αντζελες.Λαικη Αγορα εννοουσα).Μιλαμε για κυβικα ρολογιου.Πιο μεγαλο απο τον Μητσοτακη. Ναι ναι ναι! Υπαρχει τετοιο ρολόι. 2 ευρω επληρωσα για δαυτο. Και κανεις δε καταλαβαινει οτι ειναι μαιμουδιστικο-εδω,γελαω σατανικα.Εδω,σας χαιρετω με ενα μελο ρητο. Να μη λετε οτι δεν αποκομισατε τιποτα. Ποτε να μην κοβετε καρπουζια απο τα δεντρα. Γιατι,αν το αρπαξει κανενας γυπας(μιας και τους βλεπουμε καθημερινως!)και στο ριξει στο κεφαλι,θα γινεις κοκκινος.Θα πονεσεις.Θα καταπιεις κουκουτσια. Και φυσικα,θα σου χαλασουν οι παντοφλες που θα φορας.Τιμα τα ρουχα σου για να'χεις τα μισα(γι'αυτο οι παπιο-κοπελιτσες του φατσα ειναι ετσι ντε!) και παντα οταν τα βρισκεις σκουρα,να εγκαταλειπεις το πλοιο σου. Ο τελευταιος που δεν το κανε,τον εφαγε το Κρακεν. Θεε Τζακ Σπαροου!ΜΟΡΦΗ!








Η' τουλαχιστον αυτα λεει το κοριτσι που βρισκεται ΑΚΡΙΒΩΣ απο πισω σου!




 The Girl Behind You!








             Every breath you take...





 Every move you make...




                            I'll be watching you






xx

 ΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ ΜΙΛΙ

                       

            Νομιζω πως-λιγο πολυ-ολοι γνωριζουν το βιβλιο.Ή τη ταινια.Το ιδιο μας κανει.Και γι'αυτους που δε γνωριζουν κανενα απο τα δυο(Δειτε ή διαβαστε το.Ειναι απλως φοβερο),το λεγομενο"πρασινο μιλι",ηταν ενας διαδρομος που οδηγουσε τους θανατοποινιτες στην ηλεκτρικη καρεκλα.Και μετα κοιτουσαν τα ραδικια αναποδα.Αυτοι στο χωμα και οι παρευρισκομενοι στο βημα.Παρακολουθουσαν με μεγαλη προσοχη τον θανατο των ανθρωπων.Ο Thomas Harris(ο συγγραφευς ντε)εγραψε,κυριολεκτικομεταφορικα(ουφ!)με αυτο του το εργο.Αλλα,τι γινεται οταν πραγματικα συμβαινει αυτο?OEO?

      Κατσε,μη φοβασαι.Εγω ειμαι υπερβολικη,αφου με ξερεις πλεον.Κατσε,κοινε θνητε αναγνωστη(οντας εγω η πανεξυπνη αρθρογραφος)να σου εξηγησω τι εννοω.Υπαρχουν συγκεκριμενοι τυπαδες,οι οποιοι λενε και ξελενε.Του κλωτσου και του μπατσου χαρακτηρες.Ειναι καπως"Τη Κικη ή τη Κοκο,ποια να διαλεξω απ'τις δυο".Περπατας στο δικο σου"πρασινο μιλι"-διαδρομος ψυχολογικου θανατου-και καταληγεις στην ηλεκτρικη καρεκλα(ισον χωρισμος-και ΟΧΙ συνενετικος).Και εσυ μετα,στεκεσαι σαν χαζη,στη μεση του διαδρομου,προσπαθωντας να καταλαβεις τι πηγε στραβα σε αυτη τη σχεση(που στο μυαλο σου παιζει και να οδηγησε σε γαμο).Μα,κοπελα μου,αν ειναι δυνατον.Επρεπε απο την αρχη να καταλαβεις οτι οταν αυτος σου ελεγε"Θα σε αγαπαω για ολη μου τη ζωη"εννοουσε"Καλη εισαι.Οταν βρω μια καλυτερη,θα βρω δικαιολογια και αντε γεια".Ζητα συγγνωμη που δε το καταλαβες.Οχι απο μενα,απο τον καημενουλη τον πρωην σου μωρε.Κριμα ειναι,δε νομιζεις?

Εσυ πετωντας στα συννεφα
μετα τις υποσχεσεις

      Πες μου, οταν σου εταζε τον ουρανο με τ'αστρα(κλασσικο,μα δε το βαρεθηκαν οι ανθρωποι?Εγινε μπαναλ πλεον)εσυ δεν ελιωνες μεσα σου?Προφανως θα το προχωρησες στον εγκεφαλο σου,σε κατι πιο σοβαρο.Μα ειναι δυνατον?Να σου ταζει τα παντα κι εσυ να νομιζεις οτι θα κρατησει?Επρεπε να καταλαβεις οτι ο "ουρανος με τ'αστρα" ηταν απλως μια  διημερη εκδρομη στη Λιβαδια(βλεπε"Παρα 5")για ξεκαρφωμα και μονο.Ναι αγορι μου,συγγνωμη που νομισα οτι η σχεση θα ηταν "αυτη".Ξερεις,αυτη η μια συγκεκριμενη,μεσα στην οποια νιωθεις οτι πρεπει και μπορεις να το πας ενα βημα παραπερα.Σε κατι πιο σοβαρο.Για να το παρουμε λιγο στο πιο σοβαρο του το θεμα,αν δε μπορεις να κρατας υποσχεσεις,γιατι τις δινεις?Πες απο την αρχη οτι εχεις παρκινσον(καμια παρεξηγηση εννοειται στους παθοντες.Σατιρικη και μονο η αναφορα)και οτι τρεμεις.Να ξερω,να κραταω καμια πισινη.Οχι να σου δινω ολο το "ειναι" και "δεν ειναι" μου και μετα να μενω φτωχη,μονη και ερημη.Τουλαχιστον να κρατουσα ενα κομματι του εαυτου μου,για εμενα.Αιντε,τα πηρες κι εφυγες.Που πας να πουμε?Τωρα θα μου πεις,λαθος μου που εδωσα το χιλια τα εκατο στη σχεση.Ναι,οκ,η υψιλοτις σας να με συγχωρεσει που τα δωσα ολα και εμεινα στον ασσο(οπα!).Αν δε τα επαιζα-εδινα ολα για ολα βρε,θα με'λεγες εγωιστρια!Ειδες?Εγω,για σενα δουλευα απο την αρχη της σχεσης μας ρε μεγαλε!

Εσυ και ο ξαδερφος σου-Την επομενη φορα,βγαλε το φλας!

      Και ακομα δουλευω.Απλα δε δουλευω "ΓΙΑ σενα"αλλα "ΕΣΕΝΑ".Το καταλαβες ε?Ξεφτερι εισαι!Μπραβο.Βραβειο πρωτης υποκρισιας.Λαθος και δικο μου ομως.Α,ολα κι ολα.Τα συκα,συκα και η σκαφη,σκαφη.Προχωρουσαμε μαζι μεχρι που δυστυχως δεν καταλαβα οτι με αφησες.Οτι το χερι σου δε κρατουσε το δικο μου πλεον.Περπατουσα με εσενα,χωρις εσενα.(Τι αμπελοφιλοσοφιες πεταω σημερα η ατιμη).Τρια πραγματα δε μπορεσε(και δε θα μπορεσει)ΠΟΤΕ να νικησει ο ανθρωπος.Το θανατο,τον ερωτα(ή αγαπη αν προτιμας)και το δρακο στον Σουπερ Μαριο.Αν ειναι δυνατον,ολο εσωζα μια πριγκιπισσα και ολο ηταν η λαθος.Μα ποσες υπηρχαν πλεον?Και ουτε ενα ευχαριστω απο τον Μαριο.Ολο την εσωζα και ολο την ξανακλεβε ο δρακος.Ετσι ηταν και η σχεση.Κερδιζα εσενα πισω για ενα διαστημα αλλα ησουν τοσο χαμενος(στο διαστημα,μαζι με τον ΕΤ τον ξαδερφο σου)που καποια παντα σε εκλεβε(περιστασιακα βεβαια αλλα και παλι,απομακρυνοσουν).Ενα βρε μπερμπαντη που κανεις οτι δε ξερεις!Ζηλοφθων δεν ειμαι.Απλα ενημερωσα οτι εχω επιγνωση των γεγονοτων που συνεβαιναν τοτε!

    Κλεινοντας,θα ηθελα να πω πως δε μιλαω εκ πειρας,καθε αλλο δηλαδη.Μιλαω στο πρωτο και δευτερο ενικο για να εχω αμεση επαφη με τον αναγνωστη(να,καθηγητες!Κατι θυμαμαι κι εγω απο τη Λογοτεχνια και την Εκθεση).Επισης,το αρθρο αναφερεται μεν σε πληγωμενες θηλυκες καρδιες,χωρις αυτο να σημαινει οτι δε συμβαινει το αντιθετο.Εννοειται.Επαυξανεται.Σα κοπελα σα τα κρυα τα νερα που ειμαι ομως,δε βγαινει να μιλαω ως αγορι.Λογικο.Νομιζω?Α!Και κατι ακομα(για να κλεισουμε αξιοπρεπως).Μη πιστευεις το ΠΟΤΕ των μεθυσμενων και(για τη δικη μας περιπτωση)το ΠΑΝΤΑ των ερωτευμενων.

Και αν δε με πιστευεις,ρωτα και το κοριτσι που ξερει τα παντα.Ρωτα

          The Girl Behind You!

                 Every step you take...

           Every move you make...

                                                 I'll be watching you!

xx

We Were Born To Die

Η Λανα Ντελ Ρέι με το κοκκινο της το κραγιον

   Ωραιο τραγουδι. Ωραια μελωδια. Ωραια κοπελια. Αυτο το κοκκινο το παθιαρικο το κραγιον με τρελαινει,της παει τρελα της Λανας(Ελληναρα εισαι παντου). Και ωραιος στιχος ομως,ε? "Διαλεξε τις τελευταιες σου λεξεις/αυτη ειναι η τελευταια φορα/γιατι εγω κι εσυ,γεννηθηκαμε για να πεθανουμε". Οχι μονο εσεις Λανα μου! Ολοι μας. Να ριξω και ενα μελο καθημερινο ρητο? Θα το ριξω λοιπον! "Η ζωη ειναι πολυ μικρη,ζησε την στο επακρο".
  

       Κατσε,κατσε. Να το αναλυσουμε βρε αδελφε. Γιατι ολο αυτο ακουμε-το copy paste παει συννεφο παντα και παντου(χωρις το σπιτι της Λιλου)- και κανεις δεν το εμβαθυνει το θεμα. Λοιπον για να δουμε. Σκελος πρωτο:Η ζωη ειναι πολυ μικρη. Ε λοιπον οποιος το εγραψε αυτο, ή το σκασε απο κανα τρελοκομειο ή το πε για πλακα κι εμεινε στην ιστορια.Κοιτα,η αληθεια να λεγεται. Ειμαστε ενα μισοφαγωμενο τακος στο σκουπιδοτοπο της Νεας Υορκης. Αλλα για πες μου ρε μαγκα γιατι θα τρελαθω δηλαδη. Τι ακριβως δεν προλαβαινεις να ζησεις?Δε προλαβαινεις να πας στην λαικη αγορα να αγορασεις εκεινο το χιμπατζιδικο τζιν που εβαλες στο ματι,μισοτιμης?Δε προλαβαινεις να φιλησεις τα παιδια σου καθε μερα πριν ερθει το κιτρινοκαναρινι σχολικο να τα παει στο σχολειο? Η' μηπως(πηγαινοντας σε πιο βαθια νερα) δε προλαβαινεις να κανεις ελευθερη πτωση? Κοτζαμ Α Ε Ρ Ο Π Ο Ρ Ι Α τι την εχουμε?{Σαρκασμος}. Και αν εισαι της αναρριχησης,να ο Ολυμπος. Εκει ειναι,δε φευγει. Αλλα καλα λες,η ζωη ειναι πολυ μικρη. Με μεσο ορο ζωης τα 70+(δε ξερω και ποσο ειναι ακριβως) τι να πρωτοπρολαβεις?Δεχομαι να ζησεις τη στιγμη.Εκει,σου βγαζω και το καπελα(αμα φορουσα θα το κανα δηλαδη) και ολα τα σχετικα. Η ζωη ισως να ειναι μικρη για καποιους.Για καποιους αλλους ομως,δε προλαβαινει ΚΑΝ να ξεκινησει.
     

        Δευτερο σκελος του μελο-ρητου:Ζησε την στο επακρο. Ναι,αν ειναι να πηδηξω απο καμια γεφυρα τυπου Σαν Φρασισκο Μπριτζ(bridge για τους αγγλοφιλους),να παθω πεντε εγκεφαλικα και δεκα καρδιακες προσβολες,καλυτερα να κατσω σπιτακι μου,με το τζακι που δεν εχω και το σκαμπο το ξυλινο που εσπασε οταν καθησε ο θειος μου επανω(φανταστειτε ποσο ζυγιζε ο τυπος) να ειμαι και κομπλε!Εδω σε λεω,ανεβηκα σε εκεινο το τρενακι(τρενακι...τελοσπαντων!)με τα νερα και στη μεγαλη κατηφορα,πηγα και ηρθα.Ανεβηκε και κατεβηκε(το αιμα).Αν θα το ξαναεκανα?Οχι. Και ειλικρινα? Το μετανιωσα που ανεβηκα κιολας. Θα με πεις τωρα,ε και που ανεβηκες τι?Επαθες τιποτα? Οχι δεν επαθα τιποτα-αλλιως θα εκανα μηνυση για κλονισμο ψυχικης υγειας-. 
       

"Για καποια ατομα ισχυει το 'Γεννηθηκαμε για να πεθανουμε' "

            Και αν ακομα δε σε επεισα πως το ρητο δεν ισχυει,θα κανω ακομα μια μικρη προσπαθεια. Σοβαρα θα σε μιλησω(απιστευτο και ομως αληθινο!).Εσυ που λες οτι η ζωη ειναι μικρη για ανεβα εδω πανω και πες μου. Ζεις καλα? Εχεις την υγεια σου? Το σπιτακι σου?(εστω και με δανειο,και ποιος δεν εχει!) Την οικογενεια σου την εχεις κοντα σου? (Παιδια,μαμα,μπαμπα,αντρα,αγορι και τα λοιπα και τα λοιπα και τα λοιπα). Ε,εισαι ΜΙΑ ΧΑΡΑ.COMPLE. Το παιδακι στην Αφρικη δηλαδη τι να πει?Που απο τη στιγμη που θα γεννηθει,πεθαινει? Ολα εκεινα τα παιδια στο νοσοκομειο Βαρδινογιαννη(απτα παραδειγματα,μη με πεις και δηθενικια κι ετσι) που παλευουν τον καρκινο για μια βδομαδα,μια μερα,ενα λεπτο,ενα ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΟ ζωης,τι να ξεστομισουν? Οι μανες και οι πατεραδες που πεθαινουν για να τραφουν τα παιδια τους στην Ελλαδα του 2012(ΠΑΣΟΚ προχωρα,ντοματες πεταει ολη η χωρα)τι να πρωτοπουν και ποιος{πολιτικος}να τους πρωτοακουσει(Απο το πολυ που νοιαζονται και αυτοι,θα παθουν καμια καταθλιψη). Σε αυτα τα ατομα λοιπον,θα επιτρεψουμε να πουν οτι "η ζωη ειναι πολυ μικρη". Γιατι γι'αυτους ισχυει,το "Γεννηθηκαμε για να πεθανουμε".
               και πανε να τραβας τα μαλλια σου τωρα(ή τις τριχες της μυτης σου αν εισαι φαλακρος)γιατι αντιληθφηκες ποσο δικιο εχω.
~ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΟ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΤΑΔΟΘΕΙ,ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΕΙΣΑΓΕΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΛΕΞΕΙΣ~

         Και αν ΠΑΛΙ δε πεισθηκες,απλως ρωτα

                                The Girl Behind You!

                            Every step you take...

              Every move you make...

                                                                     I'll be watching you!

xx

Μονη μου(ποιημα)

                                                               

                    


               Ονειρα...
Κατεστραμμενα ονειρα.
Νεκρες ελπιδες
Και η ψυχη μου εγκλωβισμενη σε παγιδες.
Ονειρα...
Κατεστραμμενα ονειρα
Περπαταω μονη μου
Αυτο ηξερα απο παντα να κανω.
Να περπαταω μονη μου σε ερημους δρομους
Προσπαθωντας να ανακαλυψω νεους κοσμους
Αλλα ειμαι μονη μου
Εγω και η σκια μου.
Παταμε επανω στα ονειρα
Στα κατεστραμμενα ονειρα.
Μονο η καρδια μου χτυπαει δυνατα
αλλα θα σβησει κι αυτη σιγα-σιγα.
Ονειρα...
Κατεστραμμενα ονειρα
Νεκρες ελπιδες
Και η ψυχη μου εγκλωβισμενη σε παγιδες.
Ονειρα...
Κατεστραμμενα ονειρα
Παντα περιμενω καποιος να με βρει
για να περπατησουμε μαζι.
Αλλα μεχρι τοτε...
Περπαταω μονη μου
Αυτο ηξερα απο παντα να κανω
              ονειρα...
  
               ονειρα ηξερα να κανω εγω και
                                         The Girl Behind You! 




          Every step you take
                               Every move you make 
             I'll be watching you...
                                             xxx




               

   Παίζοντας με τις ψευδαισθήσεις

      
              Μια συγχρονη σταχτοπουτα,αυτο που θελει το κοριτσι,το ημερολογιο μιας πριγκηπισσας,step up,high school musical...Σας λενε κατι?Ναι!Ειναι αυτες οι κλασσικες εφηβικες ταινιες στις οποιες το αγορι και το κοριτσι τα φτιαχνουν στο τελος(ισως υπονοειται οτι παντρευονται κιολας),η κακια μητρια/μεγαλη ψωναρα πληρωνει για αυτα που εκανε στο δυσμοιρο το κοριτσι-το οποιο δεν τολμαει να σηκωσει κεφαλι ή φωνη,αλλιως θα την σκοτωσει η μαφια-και μαλιστα γινονται και οι καλυτερες φιλες σε καποιες περιπτωσεις.Ειναι εκεινες οι αμερικανικες ταινιες"μελο"για τα κοριτσακια,που το μονο που αποκομιζουν απο αυτες,ειναι οτι παντα κερδιζουν οι μεγαλοψυχες και οι καλοκαρδες κοπελιτσες που,ολως παραδοξως,δεν ειναι ΠΟΤΕ πλουσιες ή πανεμορφες(Αν και η ομορφια ειναι τελειως υποκειμενικη ας προσθεσω).Το δε αγορι,ειναι το πιο ομορφο και δημοφιλες του σχολειου και-μαντεψτε-καταληγει να ειναι "ερωτευμενος",σε διαστημα μολις μερικων ημερων(αντε καλα μηνων,να μην αδικουμε)με ΕΚΕΙΝΟ το κοριτσι.Το κοριτσι που ειναι πισω του(see what i did there?)στη ταξη.Μα πως γινεται καθε φορα κατι να γινεται και να αγαπιουνται αυτοι οι δυο?Δε την ειχε προσεξει ολοκληρα χρονια και ξαφνικα,του ερχεται η ΘΕΙΑ ΦΩΤΙΣΗ!Μωρε μπραβο..

Το νεαρο ζευγαρι,σε φιλι-κες περιπτυξεις

       Ο διασημος δεν ειναι ποτε ψιλομυτης.Ο διασημος τους λυπαται ολους.Ολους αυτους που η μοιρα δε τους χαμογελασε πλατια για μια μεγαλοπρεπη καριερα και πασαρελα στους διαδρομους του σχολειου.Και φυσικα,η ηρωιδα στο τελος,καταφερνει να μπει στο Χαρβαρντ ή στο Γέιλ.Οχι ετσι απλα βεβαια.Με υποτροφια παρακαλω!Ολα τα εξοδα πληρωμενα για μια σωστη τετραετη φοιτηση στο μεγαλυτερο πανεπιστημιο του κοσμου.Και μετα απο αυτο,η ζωη ειναι και παλι τοσο ευκολη οσο το να πατησω το κουμπι"enter"στον δυσμοιρο υπολογιστη μου.Βρισκεις αμεσως δουλεια(δε προλαβαινεις να βγεις απο το πανεπιστημιο και ΤΣΟΥΠ!να σου και ο κυνηγος ταλεντων).Βλεπεις,ολες εχουν σπουδασει νομικη και ολες γινονται ευτυχισμενες νοικοκυρες οι οποιες παντα και παντου,καταφερνουν να ισορροπησουν καριερα και προσωπικη ζωη.(Βλεπε νοικοκυρες σε απογνωση και Sex and the City).Με τον τυπο απο το γυμνασιο ολα αυτα.Γιατι,οι αληθινοι ερωτες βλεπετε,κρατανε για παντα.Τις τηρουμε τις 10 εντολες εμεις!Ου ψευδομαρτυρησεις ειπε ο Θεος.Ου μοιχευσεις ειπε ο Θεος.Και ο κουκλος του σχολειου,το τηρησε...      

Together-Forever.Εμπρος στο δρομο
που χαραξε ο Εντουαρτ και η Μπελλα
(η οποια εγινε και βαμπιρ στο τελος απο
την πολυ αγαπη)

       ... Οπως τηρησε και την υποσχεση του να κανει την κοπελα του(μετεπειτα πιστη συντροφο στο δυσβατο μονοπατι της ζωης του)τρεισευτυχισμενη.Ξεχειλιζουν απο αγαπη και οι δυο τους.Για να μην αναφερω τις ηλικιες τους(βλεπε τολμη και γοητεια.Παιζει 100 χρονια και ολοι εχουν κοιμηθει με ολους,η Μπρουκ ακομα γενναει,ο Ριτζ δε ξερει ποια να διαλεξει απο το χαρεμι του και ο πατερας του,ο Ερικ,ειναι ακομα σε ηλικια για ερωτικα παιχνιδακια με την αλλοτε 30χρονη-και καλα-συζυγο του).Κατι αναλογο συμβαινει και με τις αμερικανιες.80 χρονων σου λεει ο αλλος,ακομα αγαπαει τοσο πολυ την γυναικα του οσο και οταν ητανε 15 ετων πιτσιρδελια,και ακομα τρεχουν στα λιβαδια σαν δυο παρανομοι εραστες,σε αργη κινηση και με λουλουδακια να πεφτουν ως μανα εξ'ουρανου,για να φτιαξει κι αλλο η-ηδη ηλεκτρισμενη απο τον ερωτα-ατμοσφαιρα.Δεν χρειαζεται να αναφερω οτι κανεις απο τους δυο τους δεν παραδοθηκε στις φλογες της απιστιας."Δεν εχω ματια για αλλη/αλλον".Γυναικα και αντρας,το ενα και το αυτο.Αυτοι οι δυο πλαστηκαν ο ενας για τον αλλον(Αδαμ και Ευα ενα πραγμα).Οι ψυχη του ενος,συμπληρωνει τον εσωτερικο κοσμο του αλλου.Φρασεις οπως"αγαπη μου εισαι η ζωη μου"και"μωρο μου δεν θα σε αφησω ποτε",ειναι συχνο φαινομενο.

      Ναι ναι βεβαια κυριε συγγραφευς/σεναριογραφε.Ετσι ειναι ο κοσμος μας.Χωρις πολεμους.Χωρις μισος.Παντα κερδιζει η δικαιοσυνη και η αδυναμοι και οχι το αδικο και οι δυνατοι.Ο Chad και η Holly(ονοματα καθαρα αμερικανικα-οπως παντα)υπερνικουν τους φοβους και τις αδυναμιες τους και ειναι παλι μαζι,μετα απο μια τυχαια(δε νομιζω)σειρα γεγονοτων.Και εμπρος προς τη δοξα τραβαν(ε).

"Ειμαστε ολοι μοναδικοι και ολοι ειμαστε ιδιοι"

Αντι ομως να βομβαρδιζονται τα παιδια με αυτην την ιδεολογια μιας Ουτοπιας που δεν υπαρχει,μηπως ηρθε η ωρα να διδαχθουν τις πραγματικες αρχες της ζωης?Μηπως θα επρεπε να σταματησουν αυτα τα"happy endings"?Δε ξερω,λεω εγω τωρα.(Δε) θελετε αποχαυνωμενα παιδια που αυριο θα περπατανε στους δρομους,νομιζοντας οτι η διαφορετικοτητα κερδιζει τους παντες.Γιατι το'χουμε μαθει και αποκομοισει και αυτο! "Να εισαι διαφορετικος,μονο ετσι θα πετυχεις".Ναι αλλα εγω εχω ενα ερωτημα εδω πανω:Εαν ο καθενας ειναι διαφορετικος και ατομικα ειμαστε ξεχωριστοι,ποιος θα ειναι μοναδικος?Απαντηση(για να μην κουραζεστε κιολας):ΚΑΝΕΝΑΣ.Ολοι ειμαστε μοναδικοι και ολοι ειμαστε ιδιοι.Η ζωη ομως,ειναι κοινη για ολους.Δεν ειναι παραμυθι.Και δεν εχει παντα χαρουμενο τελος.Καλυτερα να μην παιζουμε με τις ψευδαισθησεις των καλων παραμυθιων.And that's the way it is. Και αν δε με πιστευεις,απλως ρωτα...

                        The Girl Behind You!

                                        Every step you take...
                                                                      Every move you make...
                         I'll be watching you...

                 

ΥΓ1. Προς αποφυγην παρεξηγησεως,δε σνομπαρω τις ταινιες.Και προφανως αυτες οι ταινιες δεν θα σταματησουν,Προφανως τις εχω δει και εγω.Απλως εκφραζω μια αποψη καθαρα δικη μου για τις πλοκες τους.Τη μοιραστηκα μαζι σας.Just for fun.No hate,Just peace!

ΥΓ2. Ισως να αναρτω πιο συχνα,τωρα στην αρχη. Ισως καποιος,καποτε,καπου να προσεξει τη σελιδα μου!

Love,Sex and Magic

Ημερα:Σαββατο

Ωρα:22.01

Πολη:Θεσσαλονικη

     Έχεις αρχίσει να ετοιμάζεσαι.Άνοιξε αυτό το καινούριο κλαμπάκι στο κέντρο ακριβώς της κοσμοπολίτικης συμπρωτεύουσας και πρέπει οπωσδήποτε να πας!Άλλωστε,ειναι γνωστό:Τα Σαββατα δημιουργήθηκαν απο τον ύψιστο μόνο και μόνο για την δική σου-αχαλίνωτη ας προσθέσω-διασκέδαση."Και τώρα,τι θα βάλω?Το μαύρο το εβαλα το προηγούμενο Σαββατο". Ε,βέβαια μη σε περάσουν και για τσιγγάνα-τουρκογύφτισα στο καινούριο-υπενθυμίζω-κλαμπ.Τελικά φοράς εκείνο το σέξυ,μίνι,κόκκινο φόρεμα που είχες αγοράσει τρεις μήνες πριν με τις εκπτώσεις,ξοδεύοντας τις οικονομίες ενός έτους(Οι γονείς έστειλαν λεφτά για συμπλήρωμα πάλι,έτσι??).Πω,πω!Στεναχώρια ρέει από παντού.Δεν αγόρασες καινούριο outfit για 3 ολόκληρους μήνες.Αλλά τι να κάνεις?Θα συμβιβαστείς,με το ασυμβίβαστο.

   Και αφού έχεις σπαταλήσει άσκοπα δύο ολόκληρες ώρες προσπαθώντας να διαλέξεις ποια γοβα-τη μαύρη ή τη μπεζ-να βάλεις και πόσους τόνους μακιγιαζ-10 ή 15-είναι οι σωστοί για την θεσπέσια κατά τ'αλλα επιδερμίδα σου,ξεκινάς με προορισμό την απόλυτη διασκέδαση.Το κλαμπ δεν είναι μακριά.(Άλλωστε αν ήταν,θα επιστράτευες κάποιον απο τους έρμους τους φίλους σου να περάσει να σε πάρει με το μηχανάκι ή την πανάκριβη ασημενια λαμποργκίνι του,γιατί 15ποντα και περπάτημα δεν πάνε ΠΟΤΕ μαζί!).

  Με το που φτάνεις στην είσοδο του κλαμπ,ξανακοιτάζεσαι στο μικρό καθρεφτάκι-δώρο της γιαγιάς σου(το κορόιδευες τότε,να που σου χρειάστηκε!)για να τσεκάρεις εάν είσαι ακόμα η πανέμορφη οπτασία που όλοι αγαπάνε.Κάνεις την είσοδό σου στις 00.34 ακριβώς.Αρχίζεις να λικνίζεσαι στους ρυθμούς της τεράστιας επιτυχίας "Loca People".Τραγούδι με νόημα παιδί μου!"What the f***"ο κύριος στίχος του.Εδώ σου λέει,το εκαναν και οι Ελληνάρες μας remix με τον τίτλο "Γαμώτι"(με το μπαρδόν).Ζούμε μεγ'αλες στιγμές!

  Τη στιγμή που λικνίζεσαι λοιπόν,σε πλησιάζει ένας ψηλός.ξανθός,γαλανομάτης(και συ με τη μάζα πας)με υφάκι και τουπέ και σου ζητάει να χορέψετε μαζί.Πώς μπορείς να αντισταθείς?Όχι πες μου!Είναι πολύ δύσκολο να πεις 'όχι' σε κάποιον που ούτε καν γουστάρεις.Θα χορέψεις μαζί του,απλώς για να δειχτείς.Ναι,ναι!Να μη σου βγει και τ'όνομα.Οπότε,κάνεις τη καρδιά σου πέτρα και προχωράς.Προχωράς όμως πού?Στην υλοποίηση της πρότασής του περί χορού?Μα φυσικά και όχι!Πριν καλά-καλά το καταλάβεις,έχετε βρεθεί μαζί σε μια στενάχωρη τουαλέτα-αρκετά μεγάλη όμως για να γίνει η δουλειά.Και δώστου να καταλάβει.Τα ευκόλως εννοούμενα,παραλείπονται!

 Την επόμενη μέρα και χωρίς να θυμάσαι τα αιώνια υπαρξιακά ερωτήματα"πώς-πού-πότε-γιατί",ανοίγεις τα βαριά σου βλέφαρα(η μάσκαρα φταίει) και φάτσα κάρτα(ούνα ράτσα),βλέπεις έναν μελαχρινό,κοντό,κάπως στρουμπουλό για τα δεδομένα σου τυπά.Γυμνό.Στο κρεβάτι σου.Και εδώ είναι που καλείσαι να απαντήσεις στα ερωτήματα που λέγαμε."Πώς...έγινε?"(Με τον παραδοσιακό τρόπο χρυσή μου)"Πού έγινε?"(Σπίτι σου καλή μου,έχεις και αποδείξεις άλλωστε)."Πότε έγινε?"(Προφανώς εχθές.Λέω εγώ τώρα)."Γιατί έγινε?".Το τελευταίο δε μπορώ ούτε εγώ να σου το απαντήσω.Αφού δε θυμάσαι εσύ η ίδια πώς κατέληξες με αυτόν δίπλα σου,πώς θες να το ξέρω εγώ?

  Και άλλο ενα "one night stand" έφτασε στο τέλος του(συνηθισμένα τα βουνά απ'τα χιόνια)."Και τι κάνω τώρα?"Αυτό,ειναι μια άλλη ιστορία.Απλώς ρώτα...

           The Girl Behind You

            Every step you take,every move you make
                                                        i'll be watching you


                            xxx